Analiza cz.I
Środowisko szkolne do którego dziecko musi się przystosować, jest dla niego całkowicie nowe. Musi ono pokonać trudności związane z pełnieniem nowych ról społecznych, norm i zasad postępowania, nowych wartości. Sukcesy i porażki tego okresu w znacznym stopniu wpływają na rozwiązywanie wszelkich problemów w procesie edukacji, rywalizacji, samorealizacji i innych. Dzieci wstępujące do szkoły różnie reagują na nową dla nich sytuację. Część z nich adoptuje się szybko i bez większych zakłóceń, inne natomiast mają trudności w przyjmowaniu na siebie nowych obowiązków. Doświadczenia wskazują, że jednym z problemów adaptacyjnych jest obraz szkoły często kształtowany przez przekazy starszego rodzeństwa, kolegów z podwórka, oraz dorosłych.
Głównym założeniem opracowanego przeze mnie programu adaptacyjnego jest kształtowanie pozytywnego obrazu szkoły oraz właściwego. emocjonalnego nastawienia do obowiązków szkolnych, będącego gwarantem bezstresowego przekroczenia progu szkolnego
Bezpośrednią inspiracją do stworzenia programu był sondaż przeprowadzony wśród dzieci sześcioletnich z mojej grupy dotyczący wyobrażeń dzieci na temat szkoły. Większość dzieci określa szkołę jako dobrą, fajną, kojarzy z nauką. Na pytanie „ dlaczego dzieci chodzą do szkoły „ – większość odpowiedziała „żeby się uczyć i mieć kolegów”. Niektóre dzieci wyrażały zadowolenie z perspektywy pójścia do szkoły. Niektóre miały jednak pewne obawy dotyczące sytuacji nieprzyjemnych, które mogą spotkać je w szkole. Wymieniały „złe oceny”, „złych kolegów”, „niedobrą panią”. Jeden z chłopców zwrócił uwagę na kary stosowane przez rodziców za złe wyniki w nauce i zachowaniu.
Pierwsze dni nauki szkolnej to trudny okres nie tylko dla dziecka ale i dla jego rodziców. Zebrane opinie i oczekiwania rodziców wobec przedszkola w zakresie przygotowania dzieci do podjęcia obowiązków szkolnych, jak również ich obawy o dalszą edukację i stres związany z przekroczeniem progu szkolnego skłoniły mnie do podjęcia szerszej współpracy z rodzicami.